Temat dzisiejszego wpisu zapewne Was zaskoczy. Pisać o płaceniu za granicą w listopadzie? Teraz jest sezon na artykuły o świętach, o tańszych prezentach, o rozsądnych zakupach… A ja się wyrywam z taką publikacją? Po co?

Dobrych powodów mam kilka. Po pierwsze: zagranicznych wyjazdów faktycznie najwięcej jest w czasie ferii i letnich wakacji, lecz część z Was planuje wyjazdy już teraz. Po drugie: pomyślałem sobie, że w te długie, listopadowe wieczory, przyjemnie nam będzie uciec myślami w cieplejsze rejony planety. Po trzecie: ta wiedza może się Wam przydać przy kupowaniu świątecznych prezentów w zagranicznych sklepach internetowych. Ale tak naprawdę głównym powodem decyzji o publikacji w dzisiejszym terminie był fakt, że po zapoznaniu się z jego treścią, nie miałem wątpliwości, że nie mogę go kisić w szufladzie do ferii lub wakacji. To prawdziwy ocean przydatnej, konkretnej, a przede wszystkim przetestowanej w praktyce wiedzy o zagranicznych płatnościach.  A przygotował go i przysłał do mnie stały czytelnik mojego bloga – Marcin Zarzecki. Przekonajcie się sami, jacy wymiatacze są w naszej „małej społeczności” FBO 🙂

zdjęcie Marcin ZarzeckiCześć, mam na imię Marcin i od najmłodszych lat lubiłem podróżować. Do dzisiaj jest to moja największa pasja, a przez to i życie zawodowe często wiązało się z podróżowaniem. Dzięki temu przez 2 lata pracowałem w Kenii, rok w Belgii i po kilka miesięcy w innych krajach.

Kolejny temat, którym bardzo się interesuję to finanse osobiste – a ważną jego częścią są płatności za granicą, które z lubością od wielu lat testuję na sobie w różnych państwach i walutach. Jestem dużym orędownikiem prostych rozwiązań i takie są też wnioski dotyczące zagranicznych transakcji.

W 2011 i 2015 roku odbyłem dwie prawie roczne podróże po Azji, Ameryce Centralnej i Afryce, a łącznie udało mi się odwiedzić około 100 krajów.

100% praktycznej wiedzy o płaceniu za granicą

Wakacje, egzotyka, nowe smaki i zapachy… Pięcioro przyjaciół pojechało na wymarzone wakacje – najbliższe dwa tygodnie spędzą w Tajlandii. W lipcowy wieczór stoją na ulicy w Bangkoku i wypłacają pieniądze z bankomatu. „Może na początek 3 000 bahtów?”. Po kilku dniach postanowili sprawdzić, ile ta transakcja faktycznie kosztowała w złotówkach.

Jako kurs referencyjny przyjęli średni kurs walut NBP. W tym dniu polski bank centralny wycenił bahta na 0,1115 zł – czyli 3 000 THB odpowiadało dokładnie 334,50 zł. Przyjaciele bardzo się zdziwili, kiedy po zalogowaniu do bankowości internetowej zauważyli, że każdemu z konta w złotówkach „zeszła” zupełnie inna – przeważnie dużo wyższa – kwota. Zupełnie nie wiedzieli też, skąd się takie kursy wzięły:

  • Grzesiek: 333,75 zł / -0,2% „No, miało być za darmo – i jest! Ale żeby dopłacali…?”
  • Milena: 345,30 zł – +5,3%  – „Kurczę, miało być za darmo – a tu ponad 5%!”
  • Marek: 385,89 zł / +14,9% – „Skandal! Banksterzy zabrali mi 15%! 50 zł! To się nadaje do prokuratury! Trzeba było wziąć dolary na wymianę!”
  • Łukasz.: 362,49 zł / +8,4% – „Niby ten sam bank, co Marek, ale… Mnie pozbawili tylko 8%!”
  • Paulina: 341,20 zł / +8,1% – „Bank obiecał prowizję za wypłaty 2%. A tutaj aż 8%?!”

Każdy oprócz Grześka jest niezadowolony i zabiera się za sprawdzanie, czyta regulaminy rozliczania transakcji zagranicznych i… Prawie nic z tego nie rozumie. Niektóre zasady składają się z kilkunastu paragrafów rozrzuconych po kilku dokumentach, a na wyciągach bankowych wyliczeń nie widać.

Drodzy Czytelnicy, witam Was serdecznie! Zostałem zaszczycony możliwością podzielenia się z Wami moimi doświadczeniami związanymi z płatnością kartą za granicą. Jest to zagadnienie, które testuję na sobie od kilku lat, w różnych krajach i walutach. Jestem orędownikiem prostoty i takie są wnioski końcowe, ale zanim do tego dojdziemy, proszę Was o odrobinę cierpliwości: bez szczegółowych wyjaśnień i wyliczeń się nie obędzie. Dzięki temu jednak dowiecie się, jakie rozwiązanie wybrać dla siebie, aby w łatwy sposób obniżyć koszt zagranicznych transakcji do 1-2%, a często około 0%.

W tym artykule wyjaśnimy kilka podstawowych kwestii:

  1. Co składa się na koszty płatności kartą zagranicznych?
  2. Czy panujący wszechobecnie „Mit Podwójnego Przewalutowania” ma sens?
  3. Która karta jest lepsza – Visa czy MasterCard?
  4. Jak wypada porównanie kart walutowych ze złotówkowymi?
  5. Czy warto na zagraniczne wakacje zabrać gotówkę?
  6. Co z tego wszystkiego wynika i jakie są najważniejsze wnioski?

Uwaga! Ważne założenie! 

Przyjmijmy tak, jak nasi podróżnicy w Tajlandii: referencyjny kurs walutowy to średni kurs walut NBP. Jest to miara prosta, intuicyjna i pokazuje kurs „prawdziwy”, bez kosztów. Można ewentualnie stosować inne kursy referencyjne publikowane przez serwisy finansowe jak xe.com, stooq.pl, bloomberg.com, szukać średnich dziennych z transakcji w kantorach internetowych, itd., ale nie ma to większego sensu. Dlaczego? Po pierwsze – w ostateczności kursy te niewiele różnią się od siebie. Po drugie – uwzględnienie wielu kursów referencyjnych tylko zaciemniłoby sytuację, niewiele wnosząc do analizy. Chodzi tylko o znalezienie punktu odniesienia, więc najlepsza karta w odniesieniu do kursu NBP będzie również najlepsza w stosunku do innego kursu odniesienia.

A zatem, jeżeli w danym dniu kurs NBP dla EUR wynosi 4,25zł, to finalne przewalutowania transakcji po takim kursie miałyby koszt zerowy 0%. Finalne przewalutowanie transakcji po kursie 4,42 zł – oznaczałyby koszt 4% (ze wzoru 4,42/4,25-100% = 4%)

Zapraszam do lektury!

Co składa się na koszty płatności kartą za granicą?

Powyższe przykłady używania karty, skutkujące kosztem od -0,2% do 15%, bazują na prawdziwych danych i dotyczą bardzo typowych kart / banków / bankomatów.

Pod koniec będzie już jasne, jak do takich wyników mogło dojść. Wtedy też pokażę Wam jakie scenariusze wystąpiły w realnym świecie i o które banki chodziło. O ile wyniki na poziomie -0,2% / +15% to ekstremum, to koszty 3%-8% występują bardzo często i dotykają wielu turystów (często nieświadomych tego, ile procent prowizji pobiera ich bank, bo na wyciągach prowizje najczęściej są ukryte w kwocie końcowej). Banki stworzyły taki „matriks” przewalutowań, prowizji i spreadów, że połapanie się w tym wszystkim jest niezwykle czasochłonne i skomplikowane. Np. w jednym banku mogą wystąpić:

  • różne metody przewalutowań w zależności od karty Visa i MasterCard,
  • różne prowizje od ww. przewalutowań,
  • różne metody dla różnych walut, w których dokonujemy transakcji,
  • różne metody dla walut, w których prowadzony jest rachunek,
  • różne kursy walut dla transakcji gotówkowych i bezgotówkowych,
  • różne prowizje w zależności od kwoty transakcji,
  • różne prowizje ustalone dla różnych bankomatów zagranicznych (np. brak prowizji dla wypłat z bankomatów z własnej grupy kapitałowej banku),
  • różne prowizje dla różnych wariantów konta („bazowe”, „prestiżowe”, itp.).

Postarajmy się to wszystko uporządkować i przyjrzyjmy się po kolei, co dzieje się w momencie wypłaty gotówki w Bangkoku:

1) Pierwsze przewalutowanie z waluty lokalnej (tajskiego bahta THB) na walutę rozliczeniową

czyli na USD albo EUR. Ta operacja zawsze dokonywana jest przez organizację płatniczą – Visa lub MasterCard. Są od tej reguły wyjątki, np. PKO BP sam dokonuje przewalutowań dla transakcji w walutach, dla których publikuje kursy. Normą jest przeliczanie waluty lokalnej na USD/EUR).

2) Drugie przewalutowanie z waluty rozliczeniowej USD lub EUR na złotówki:

tego przeliczenia dokonuje albo bank, albo Visa / MasterCard, w zależności od polityki banku. Najczęściej to bank sam chce tego przewalutowania dokonać. Dlaczego? Banki stosują ogromny tzw. spread walutowy – to znaczy, że różnica między ceną kupna i sprzedaży wynosi od 4% do 10%, a nasz koszt to połowa spreadu 2%-5%. Rekordzista – Alior Bank – dla niektórych transakcji bezgotówkowych stosuje spread 15%. Średni koszt drugiego przewalutowania wynosi najczęściej ponad 3%, choć banki bardzo skrzętnie to ukrywają i reklamują np. „przewalutowania bez prowizji”, mimo że brak tej opłaty pokrywają z nawiązką wysokim spreadem na przewalutowaniu. Polecam szybką wizytę na www.spred.pl. Ostatnio można było znaleźć informacje, że w przypadku kart Visa obligatoryjnie drugiego przewalutowania dokonuje właśnie Visa – ale okazuje się, że jak zwykle są w wyjątki (np. w banku Millenium).

3) Prowizja za przewalutowanie

Bank może zdecydować się na pobranie prowizji za przewalutowanie, przy czym prowizja może być różna dla różnych kart w ramach tego samego banku: na przykład w mBanku prowizja za przewalutowanie transakcji kartą Visa wynosi 5.9%, ale obydwa przewalutowania – z bahta na dolara i z dolara na złotówki – dokonuje Visa. Dla transakcji kartą MasterCard prowizja wynosi „tylko” 3%, ale drugiego przewalutowania dokonuje sam mBank, zarabiając na spreadzie 3%, a więc różnymi drogami bank dochodzi do tej samej opłaty ok. 6%! Inny bank – np. Citibank – pobiera 5,8% za przewalutowania, niezależnie od tego, czy jest to Visa czy MasterCard. Za to „pozwala” obu organizacjom na dokonanie obydwu przewalutowań, nie zarabiając dodatkowo na spreadzie. Są też banki, które nie pobierają prowizji za przewalutowanie – np. Pekao SA, PKO BP (PKO tylko dla wybranych walut), Getin Bank i Bank Pocztowy dla kart Visa.

4) Prowizja za wypłatę z bankomatu za granicą

W przypadku wypłat gotówkowych, najczęściej dochodzi jeszcze prowizja za wypłatę z bankomatu. Są banki, które w promocjach oferują „prawdziwe 0%” – jak niedawno Getin Bank dla kart Visa. 0% prowizji za wypłaty oferuje też Millenium po spełnieniu określonych warunków (choć w tym wypadku drugiego przewalutowania dokonuje sam bank, wg swojego kursu dewiz + dolicza prowizję 2% za przewalutowanie niezależnie czy wypłacamy gotówkę czy płacimy bezgotówkowo). mBank, dla swoich podstawowych kart Visa / MasterCard dla eKonta pobiera prowizję 3%, min. 9 zł. Pekao SA na Koncie Mobilnym pobiera 2% min. 5 zł. Noble Bank dla kart MasterCard nie pobiera prowizji za wypłaty, ale za to dokonuje drugiego przewalutowania ze spreadem 4,5%. Dla kart Visa przewalutowuje wprawdzie po kursie Visy, jednak standardowo pobiera prowizję za wypłaty z bankomatów 4,5%. Skomplikowane, prawda?

5) Prowizja pobierana przez właściciela bankomatu

W niektórych krajach, w niektórych bankomatach wystąpić może również prowizja pobierana przez właściciela bankomatu. Jest ona niezależna od polskiego banku. Np. w Tajlandii tylko bankomaty Citibank nie pobierają prowizji od wypłaty (niezależnie od marki polskiego banku). Wszystkie inne bankomaty pobierają prowizję w wysokości 180 bahtów (około 20 zł) niezależnie od kwoty (stan na październik 2015). Taka informacja powinna być podana przed zatwierdzeniem transakcji. W takiej sytuacji warto wypłacić maksymalny limit, żeby zminimalizować koszt procentowy. W praktyce działa to tak, że technicznie wyciągamy z bankomatu np. 3 180 bahtów, z czego 3 000 bierzmy do ręki, a 180 bahtów pobiera operator. Z kolei w Birmie i Laosie bankomaty zawsze pobierają prowizję – 5 000 kyatów / 15 zł niezależnie od kwoty (Birma) lub 20/40/60.000 kipów / 10/20/30 zł w zależności od kwoty wypłaty (Laos). W innych krajach (np. Wietnam, Kenia) część bankomatów pobiera prowizję, a część nie… Bardzo pomocnym narzędziem przed wyjazdem jest Google.

Proszę się jednak nie martwić na zapas. W większości krajów prowizji nie ma lub można znaleźć bankomaty bezprowizyjne. W Europie sytuacja dodatkowych opłat jest bardzo rzadka. Ja przynajmniej się z tym nie spotkałem, choć nie mam na ten temat wiążących raportów. Jeżeli ktoś ma takie dane, to bardzo proszę dać znać w komentarzach.

Płacenie kartą za granicą – podsumowanie kosztów

Wróćmy do Bangkoku: nieszczęsny Marek zapłacił za wypłatę 3,000 bahtów 15%. Zdradzę teraz, że posługiwał się kartą MasterCard mBanku, wydaną do popularnego eKonta, a na tę kwotę składało się:

  • przewalutowanie MasterCard z tajskiego bahta na EUR – 0,1%,
  • przewalutowanie z EUR na złotówki, po kursie mBanku – 3%,
  • prowizja za przewalutowania – 3%,
  • prowizja za wypłatę z bankomatu – 3% (pobrana przez mBank),
  • prowizja za wypłatę z bankomatu – 180THB – 6% (pobrana przez operatora bankomatu).

Na drugim biegunie znalazł się Grzesiek – posługiwał się kartą Visa Getin Banku i wybrał bankomat, którego operator nie pobiera prowizji. Za przewalutowania zapłacił o 75 gr. mniej niż wynosił oficjalny kurs NBP! Na jego „koszty” -0,2% składały się:

  • przewalutowanie Visa z tajskiego bahta USD + przewalutowanie z USD na złotówki -0.2% (co oznacza, że finalnie 1 lipca 2015 r. Visa miała lepszy kurs złotówka/baht niż NBP),
  • prowizja za przewalutowanie – 0%,
  • prowizja (banku) za wypłatę z bankomatu – 0% (w okresie wakacji bank stosował promocję),
  • prowizja (operatora) za wypłatę z bankomatu – 0%,

Czy widzicie bardzo niskie opłaty za przewalutowanie MasterCard i Visa? 1 lipca przeliczenia kursów odbyły się praktycznie bezkosztowo. W przypadku Visy mimo “podwójnego przewalutowania” kurs był nawet ciut niższy niż w NBP. Czy to jakiś błąd? Pomyłka organizacji? Rozejrzałem się w temacie i przeprowadziłem eksperyment. Poniższa tabela, bazująca na stronach http://www.visaeurope.com/making-payments/exchange-rates oraz https://www.MasterCard.com/global/currencyconversion/index.html, a także na stronach NBP pokazuje kursy walut w każdy pierwszy roboczy dzień miesiąca od stycznia do października 2015 roku. Aby mieć w miarę pełny przegląd sytuacji, wybrałem waluty zarówno podstawowe: euro (EUR), dolar (USD), funt brytyjski (GBP), frank szwajcarski (CHF), ale też: chorwacką kunę (HRK), norweską koronę (NOK), brazylijskiego reala (BRL), południowoafrykańskiego randa (ZAR) a także malezyjskiego ringita (MYR). Mamy zatem po 90 kursów MasterCard, Visa i NBP – razem 270 zmiennych, na podstawie których wyciągniemy rzetelne wnioski.

Visa czy MasterCard – oferują lepsze kursy dla złotówek?

Chciałem sprawdzić dwie kwestie:

  • Która organizacja płatnicza – Visa czy MasterCard – oferują lepsze kursy dla złotówek?
  • Jak kursy Visa / MasterCard – nawet po podwójnym przewalutowaniu – wyglądają w porównaniu do średnich kursów NBP?

Oto, co udało się zaobserwować (kliknij, aby powiększyć):

przewalutowanie przy płaceniu karta
Porównanie kursów VISA i MasterCard (kliknij, aby powiększyć).
  • W przypadku EUR i USD zarówno Visa jak i MasterCard idą “łeb w łeb”.
  • W przypadku GBP MasterCard jest tańszy o ok. 0,5%.
  • W przypadku norweskiej korony NOK, szwajcarskiego franka CHF czy brazylijskiego reala BRL – MasterCard jest tańszy o około 1%, a to już nie jest mała różnica. Np. używając polskiej karty w Szwajcarii za jednego franka płaciliśmy średnio 3.89 zł (tzn. tyle złotówek ubyłoby nam z konta, gdyby transakcję rozliczał MasterCard i nie występowały inne koszty). Używając karty Visa – za każdego franka płacilibyśmy 3,93 zł, czyli o 4 gr więcej.
  • Warto także zauważyć, że w wybranych dniach Visa i MasterCard mogą mieć kursy różne nawet o 2%. Np. 1 września funt kosztował 5,84 zł w systemie Visa i 5,73 zł w systemie MasterCard. Właściwie kurs nigdy nie jest identyczny, tylko bardzo zbliżony.
  • W wybrane dni Visa miała lepszy kurs dla wybranych walut, ale w zdecydowanej większości tańszy był MasterCard – każda waluta była średnio tańsza w systemie MasterCard niż Visa.

Jak wyglądają kursy MasterCard versus średni kurs walut NBP

Sprawdźmy teraz, jak wyglądają kursy MasterCard versus średni kurs walut NBP (kliknij, aby powiększyć):

przewalutowanie przy płaceniu karta za granica - porównanie kursu MasterCard i NBP
Kursy MasterCard versus średni kurs walut NBP (kliknij, aby powiększyć).
  • Kurs MasterCard w stosunku do średniego kursu NBP jest atrakcyjny – w zakresie badanych dat i walut. Koszt przewalutowań wyniósł od -0,71% (brazylijski real) do 0,44% (południowoafrykański rand).
  • Dla najważniejszych walut – EUR / USD / GBP / CHF – koszt przewalutowania wyniósł od 0,1% do 0,3%. Jest to wynik bardzo dobry, porównywalny do internetowych kantorów.

W wybrane dni kurs MasterCard był lepszy od kursu NBP. Visy zresztą też, o czym przekonał się w Tajlandii Grzesiek – ale to była sytuacja incydentalna.

Z powyższej tabeli wynika, że MasterCard jest bardzo tanim sposobem na wymianę złotówek na walutę zagraniczną. Spędzając urlop w różnych częściach świata, koszt przewalutowań to średnio tylko 0.1-0.2% – i to nawet dla walut całkiem egzotycznych.

Podczas analizy poprzedniej tabeli ustaliliśmy, że Visa jest o ok. 0,5% droższa od MasterCard, w związku z tym dla kart Visa koszt przewalutowań w stosunku do kursu NBP wynosi tyko 0,6-0,7%. To również można uznać za wynik bardzo dobry, szczególnie w świetle kosztu przewalutowania w banku na poziomie ponad 3%.

Śmiało można postawić tezę, że przewalutowanie może być bardzo tanie, o ile dokonują tego organizacje płatnicze – Visa a najlepiej MasterCard. Jeżeli mamy kartę, której rozliczenie następuje tylko wg kursów MasterCard / Visa, bez udziału banku, to nie ma znaczenia, czy transakcja jest w euro, dolarach, kunach, koronach, itd. Na takiej operacji praktycznie nic nie stracimy, niezależnie od tego, czy mamy jedno czy dwa przewalutowania. Jest to wniosek inny niż prezentuje większość artykułów / blogów znalezionych w Internecie, ale zgodzicie się chyba, że cyfry nie kłamią? 🙂

Koszty przewalutowania to nie wszystko

Oczywiście przewalutowanie to nie jedyny koszt. Jak już wiemy, banki stosują także prowizje za przewalutowanie i prowizje za wypłaty w bankomatach. Zatem należy szukać takich banków, które takie koszty mają jak najniższe lub zerowe.

Pod koniec artykułu podpowiem Wam, jakie banki są według mnie godne polecenia.

To właśnie polityka banku decyduje o tym, ile finalnie zapłacicie za przewalutowania, bo różnica między Visą a MasterCard to tylko ok. 0,5%, a kursy są zbieżne z NBP. Natomiast bank może dołożyć kolejne 2-8%.

Na koniec tej części proponuję dokładnie spojrzeć na tabelę, która pokazuje, jakimi drogami 5 osób w Tajlandii zapłaciło wyraźnie różne kwoty za wypłatę 3,000 bahtów. Mam nadzieję, że teraz wszystkie kroki będą dla Ciebie jasne (kliknij, aby powiększyć):

Przewalutowanie przy płatności kartą za granicą - porównanie banków
Jakie opłaty mogą naliczyć banki przy płatności kartą za granicą? – przykład

A może karta walutowa?

W prasie i w Internecie dość często można się spotkać z rekomendacjami dotyczącymi kart walutowych, będących remedium na wysokie koszty zagranicznych transakcji w złotówkach. Karta walutowa to karta „podpięta” do Waszego rachunku w obcej walucie.

Bardzo często występują karty EUR, znacznie rzadziej USD i GBP. Wtedy płacąc za zakupy w walucie karty / rachunku, transakcja zawsze przeliczona jest bez żadnych przewalutowań i prowizji. Czyli: jadąc do Niemiec i płacąc w sklepie 100 EUR, z rachunku pobrana będzie dokładnie kwota 100 EUR. Podobnie rzecz ma się w przypadku kart USD/GBP i zakupów w USA albo Anglii.

Najbardziej chwyta hasło orędowników kart walutowych: „Brak podwójnego przewalutowania”. Faktycznie będziemy mieć (przeważnie) albo zero albo jedno przewalutowanie (np. z tajskiego bahta na EUR). Ale sprawa wcale nie jest taka prosta, jak mogłoby się wydawać. Banki i tutaj znalazły swoje sposoby na naliczenie sobie prowizji, gdy płacimy w walutach innych niż waluta karty. I najbardziej chyba kuriozalne są karty walutowe EUR lub GBP Alior Banku. Wróćmy do Bangkoku – jakie nastąpi przewalutowanie w przypadku wypłaty kartą rozliczaną w euro?

  1. MasterCard przeliczy bahty na USD.
  2. Alior Bank przeliczy USD na złotówki.
  3. Alior Bank przeliczy złotówki na EUR.

Mamy do czynienia z… Potrójnym przewalutowaniem!

W tym dwukrotnie robi to bank, ze swoim szerokim spreadem – 10% na każdej walucie. W przypadku transakcji bezgotówkowych spread jest jeszcze większy – 15%. Alior Bank zastosował chyba najbardziej kreatywne podejście do przewalutowania i jest to ekstremum, którego pewnie próżno szukać w świecie.  Ale gwoli ścisłości warto tutaj nadmienić, że z logo Alior występuje również Kantor Internetowy Alior Banku. Oferuje on bardzo dobrą kartę USD, dla której stosuje przewalutowanie bezpośrednio z bahtów na dolary według kursu MasterCard. Dotyczy to tylko karty USD oraz transakcji w walutach innych niż EUR/GBP/PLN. Mówiłem, że banki przygotowały swoisty matriks opcji i możliwości?

Podsumowując tę część: karty walutowe sprawdzają się na pewno tylko w przypadku płatności w swoich walutach macierzystych. Jeżeli płatność odbędzie się w innej walucie, to znów mamy problem w zależności od tego, kto dokonuje przewalutowania. Jeżeli zrobi to Visa / MasterCard – to bardzo dobrze, ale jeżeli bank to bardzo źle.

W przypadku kart walutowych mamy następujące koszty

  1. Przewalutowanie – brak, gdy transakcja dokonana jest w walucie karty; jedno, dwa lub trzy gdy transakcja jest w innej walucie. Przewalutowania dokonać mogą banki lub Visa / MasterCard.
  2. Prowizja (często) za przewalutowanie.
  3. Prowizja (często) za wypłatę z bankomatu pobierana przez bank.
  4. Ewentualnie (rzadko) prowizja za wypłatę z bankomatu pobierana przez operatora.

Wszytko to sprawia, że koszty używania kart walutowych mogą również wynieść 0%-15%

Pamiętajmy, że konto walutowe musimy też zasilić (i utrzymać), a zakup waluty to przecież nic innego jak przewalutowanie. Zasilenia najlepiej dokonać przez kantor internetowy – wtedy trzeba dodać 0.1-0.5% spreadu kantoru. Wracając do powyższego przykładu z Alior Banku – jeżeli pierwotnie rachunek zasilamy euro kupionymi w kantorze internetowym, to realnie przy wypłacie bahtów w bankomacie w Tajlandii następują aż cztery przewalutowania. „Prawdziwe zero przewalutowań” możliwe jest tylko w sytuacji, jeżeli w walucie rachunku zarabiamy czy otrzymujemy stypendium i w takiej walucie wydajemy pieniądze z karty.

Dochodzimy do wniosku – odmiennego niż prezentuje większość artykułów / blogów – że używanie kart walutowych nie ma istotnych zalet w stosunku do kart złotówkowych. To nie walutowość karty decyduje o jej atrakcyjności, tylko pozostałe parametry, które ustala bank dokładnie tak samo, jak dla kart złotówkowych.

Jeżeli jednak jeździmy często do strefy euro…

…bądź do Wielkiej Brytanii czy USA i wiemy jak tanio i w jakich kwotach zasilać nasze konta walutowe, bądź już dysponujemy znaczącym kapitałem w odpowiednich walutach lub zarabiamy w obcej walucie – to taką kartę walutową można sobie wyrobić. Zalety kart walutowych  jako takich są według mnie bardzo mocno przeceniane.

Sam posiadam kartę walutową (w EUR), ale w żadnym wypadku kryterium jej wyboru nie była „walutowość”. Zadecydowało:

  1. Przewalutowania po kursie MasterCard.
  2. Brak prowizji banku za przewalutowanie.
  3. Kwotowa prowizja za wypłaty 2 EUR, niezależnie od kwoty, kraju, waluty.

Dla mnie liczyła się prostota, za którą świadomie płacę 2 EUR (w bankomacie) i 0% (za transakcje bezgotówkowe), oraz – niestety  nieuniknione 10 EUR rocznej opłaty za kartę. Dodatkowo, ze względów zawodowych, miałem też sporo euro, których nie musiałem nigdzie kupować.

Visa czy MasterCard – kto oferuje lepsze kursy dla kart walutowych euro

Na koniec części dotyczącej kart walutowych zróbmy jeszcze eksperyment dotyczący tego, która organizacja płatnicza – Visa czy MasterCard – oferuje lepsze kursy dla kart walutowych euro. Założenia tabeli są takie same, jak dla złotówek, ale tym razem skorzystałem ze strony (bardzo wygodna!) https://misc.firstdata.eu/CurrencyCalculator/fremdwaehrungskurse/, gdzie przeliczniki z euro na inne waluty można sprawdzać „hurtowo”.

Sprawdziłem kursy dla 11 różnych walut, przez pół roku (to maksymalny zakres dat dostępny) na początku i w połowie miesiąca. Do poprzedniego zestawu z ciekawości dodałem rosyjskie ruble i… Malawijskie kwacze 🙂 Oto wyniki (kliknij, aby powiększyć):

ile kosztuje przewalutowanie - Visa czy MasterCard – kto oferuje lepsze kursy dla kart walutowych euro
Visa czy MasterCard – kto oferuje lepsze kursy dla kart walutowych euro (kliknij, aby powiększyć).
  • Karta walutowa EUR MasterCard oferuje lepsze kursy niż karta EUR Visa.
  • MasterCardem „możemy kupić” 1% więcej dolarów, franków, kun; 1,5% więcej koron i aż 2% więcej rubli. Są i też złe wieści dla “mastercardowców” – w tej organizacji brytyjski funt kosztuje ok. 1% więcej niż w Visie.
  • Najważniejsze – w przypadku malawijskiej kwaczy Visa i MasterCard idą „łeb w łeb”, ale znów minimalnie prowadzi MasterCard 🙂

Wniosek

Dla kart EUR lepszym wyborem jest MasterCard. Średnio oferuje kurs o ok. 1% lepszy od Visy (nie dotyczy transakcji w brytyjskich funtach). Różnice w kursach są nieco większe niż w przypadku kart złotówkowych.

Ale pamiętajmy: wpływ Visy i MasterCarda na atrakcyjność karty jest znacznie mniejszy, niż inne parametry, które ustala sam bank. Czy bank sam dokonuje przewalutowania? Czy występuje prowizja za przewalutowanie? Jaka jest prowizja za wypłaty z bankomatów?

Dla pełnego obrazu warto byłoby jeszcze porównać jak kształtują się kursy kart w funtach / reszta świata i w dolarach / reszta świata w organizacjach Visa i MasterCard, ale na to zadanie już nie starczyło mi zapału. Nie znalazłem automatycznego narzędzia do porównań, ale z artykułów w Internecie wynika, że dla kart dolarowych i funtowych, różnica w kursach jest minimalna to ok. 0,5% – znów na korzyść MasterCard. Jak to możliwe, że MasterCard przeważnie „wygrywa” z Visą dla kart złotówkowych, euro, funtowych i dolarowych? Wynika to z tego, że MasterCard ma znacznie niższy spread – na poziomie często niższym niż 0,1%! Z kolei Visa, ma spread na poziomie czasem większym niż 1%, więc niezależnie od tego, „z której strony przewalutowujemy”, MasterCard w przypadku kart w tych 4 walutach ma nieco lepsze kursy.

Dostępność bankomatów i punktów akceptujących karty Visa i Mastercard za granicą

Zarówno Visa, jak i MasterCard, mają podobną skalę rozliczonych transakcji i zasięgu terytorialnego. Nieco więcej transakcji rozlicza Visa, ale nie są to duże różnice. Natomiast kartami obydwu organizacji można posługiwać się praktycznie we wszystkich turystycznych krajach świata. Oczywiście przy wyjeździe do kraju bardzo egzotycznego, np. Sudanu lepiej sprawdzić informacje przed wyjazdem.

Podzielę się informacją z własnego doświadczenia: bez problemu wypłacałem franki w Bujumburze (Burundi), kwacze w Mzuzu (Malawi), lempiry w Tegucigalpie (Honduras) i emalangeni w Mbabane (Swaziland). Jak do tej pory jedynym krajem, w którym nie udało mi się wypłacić pieniędzy, to stosunkowo rozwinięta Mongolia, ale było to kilka lat temu. Bankomatów było dużo, ale jakoś karta nie zadziałała. Wtedy nie miałem jeszcze zapału tego wyjaśniać. Stawiam tezę, że oprócz krajów, w których toczy się wojna (np. Somalia), czy są “wyraźnie inne” (Korea Północna, Kuba), nie powinno być problemów z dostępem do gotówki w bankomatach, a także większym bądź mniejszym zakresie będzie możliwość płacenia kartą. Przed wyjazdem do egzotycznego kraju najlepiej sprawdzić sytuację w Google. Oczywiście w krajach rozwiniętych bankomaty i płatności kartami to norma. Podobnie rzecz się ma z krajami o średnim poziomie rozwoju.

UWAGA: przed wyjazdem za granicę zawsze warto poinformować bank o podróży. Wtedy takie podejrzane płatności w obcej walucie nie będą blokowane przez dział bezpieczeństwa! Podczas testowania różnych scenariuszy przekonałem się, że banki dość sprawnie wychwytywały podejrzane transakcje, co oczywiście nie oznacza, że zawsze takie transakcje uda im się zauważyć.

Czy są regiony świata, w których „bardziej akceptują Visę”, a w innych „bardziej akceptują MasterCard”?

Istnieją na ten temat obiegowe opinie, ale ja nie znalazłem wiarygodnego potwierdzenia na istotne różnice. Również moje prywatne testy nie rozwiały wątpliwości. Według mnie nie ma kraju, w którym z definicji akceptowane byłyby tylko karty jednej organizacji. Podczas licznych wyjazdów tylko sporadycznie – dosłownie kilka razy – zdarzyła się sytuacja, że można było skorzystać z karty tylko jednej organizacji Visa lub MasterCard. A jak nawet był bankomat akceptujący tylko Visy, to niedaleko był drugi na obie karty. Jeżeli któryś z Czytelników miałby wiarygodne dane na ten temat, to proszę o informację w komentarzu.

O czym warto pamiętać podczas płacenia kartą za granicą?

UNIKAJ DCC Dynamic Currency Convertion!

Podczas zagranicznych podróży możecie natknąć się na zjawisko pod tytułem “DCC” – Dynamic Currency Convertion. Dostaniecie wtedy do wyboru możliwość zapłaty w walucie lokalnej, bądź od razu po przewalutowaniu na złotówki. UWAGA: kurs DCC nie ma nic wspólnego z regulaminami naszego banku albo samej karty. Jest on ustalany przez operatora bankomatu / terminala płatniczego, według swoich kryteriów. Plusem takiej sytuacji jest to, że od razu wiemy, ile złotówek (lub EUR/USD/GBP w zależności od waluty karty) zostanie nam pobranych z konta. Minus jest zasadniczo jeden – koszt takiego przewalutowania może być całkiem wysoki, nawet 6% (choć niedawno w Malezji terminal zaproponował mi nienajgorsze 3.5% dla karty EUR). Nie wiem, czy są jakieś odgórne reguły, co do krajów lub regionów, ale opcja DCC pojawia się dość często. Natomiast moja rekomendacja jest jasna i prosta. Jeśli macie dobrą kartę – a wiemy już co to znaczy – to nigdy nie wybierajcie przewalutowania według DCC. Koniec, kropka. Nie ma szans, żeby zagraniczny terminal dokonywał przewalutowania po kursach lepszych niż Visa / MasterCard;

PŁAĆ W WALUCIE DOMYŚLNEJ dla danej transakcji.

O co tutaj chodzi? Posłużmy się przykładem strony internetowej WizzAir. Kupujemy bilet z Budapesztu do Dubaju, podróż 1-10 grudnia. Cena w walucie domyślnej wynosi 69.980 forintów. W momencie pisania artykułu 15.10.2015, według xe.com, odpowiadało to 954,53 zł. WizzAir oferuje też możliwość zapłaty od razu w złotówkach. Pozornie jest to atrakcyjne, ale po swoim przewalutowaniu „a’la DCC” sprawdzamy – i cena w złotówkach wynosi 1019 zł, czyli 6,7% więcej. A może lepiej zapłacić w EUR, kartą eurową? Sprawdźmy: 69,980 forintów to 225,90 EUR wg xe.com. Tymczasem WizzAir oferuje swój kurs: 240,52 euro, czyli 6,5% więcej. Najlepiej po prostu zapłacić w forintach i zostawić Visie / MasterCardowi kwestię przewalutowań. Na pewno zrobią to taniej niż WizzAir, AirAsia, Aeroflot czy booking.com. Te firmy w najlepszym wypadku zastosują kursy zbliżone do Visa / MasterCard (jak np. booking.com), a w najgorszym doliczą 5-6% albo i więcej. Podczas testów udało mi się znaleźć ekstremalny przykład ponad 20% różnicy w kosztach płatności walutą domyślną, a po przewalutowaniu przez przewoźnika lotniczego; zdarzyła się też raz różnica w drugą stronę, kiedy płatność walutą domyślną była nieco droższa. Dotyczyło to specyficznej sytuacji, kiedy rosyjski rubel tracił i zyskiwał na wartości jak szalony. Znów warunkiem koniecznym do psychicznego komfortu płacenia zawsze w domyślnej walucie jest dobra karta.

Powyższa zasada dotyczy także płatności w punktach stacjonarnych, niezależnie kartą czy gotówką. Ostatnio w Birmie hotel podawał cenę 92.000 kyatów (waluta oryginalna hotelu), czyli 262 zł. Można było też zapłacić w dolarach 80USD, ale wtedy cena wyniosłaby 294 zł – aż o 12% wyższa.

Na szczęście sprawa jest prosta: DCC mówimy „NIE”, przewalutowaniem oferowanym przez strony internetowe, wszystkie firmy, banki i osoby które nie są Visą / MasterCard, mówimy „NIE”. Zawsze płacimy w oryginalnej walucie, w której kwotowana jest dana usługa albo przedmiot. W razie wątpliwości warto sobie przeliczyć kursy na stronie xe.com i porównać.

CZAS ROZLICZANIA TRANSAKCJI

Kiedy bank fizycznie pobierze środki z naszego rachunku? Przeważnie odbywa się to tak, że po płatności kartą za granicą następuje na rachunku blokada, która mniej-więcej pokrywa się z finalną kwotą. Tak naprawdę jednak dopiero po 2-4 dniach (nie ma reguły) bank pobierze ostateczną kwotę – i to przeważnie nie z dnia transakcji, tylko np. z dnia poprzedzającego zaksięgowanie. Regulaminy terminów realizacji transakcji są bardzo skomplikowane, ale w odróżnieniu od regulaminów przewalutowań, uważam, że nie warto ich czytać. Czasem na zaksięgowaniu transakcji dzień później lub wcześniej zyskamy parę złotych, a czasem stracimy. To tak jak z kursem walutowym – nikt nie wie, czy jeżeli dzisiaj euro kosztuje 4,25 zł, to jutro będzie po 4,31 zł, a może po 4,17 zł. Zatem faktem księgowania transakcji kilka dni po jej faktycznym dokonaniu w ogóle bym się nie przejmował. Niektóre banki od razu księgują zagraniczne transakcje, biorąc kurs Visa / MasterCard z dni poprzednich, ale znów wniosek jest ten sam – nie mamy możliwości przewidzieć, czy kurs wczorajszy był lepszy niż będzie jutro;

MINIMALNE LIMITY TRANSAKCJI

W różnych krajach i miejscach mogą wystąpić różne limity, od których można płacić kartami, ale sytuacja nie różni się zbytnio od tej w Polsce – nadal są miejsca gdzie transakcje akceptowane są od min. 5 zł, albo 15 zł, itd.

MAKSYMALNE LIMITY WYPŁAT Z BANKOMATÓW

Podobnie jak w Polsce, każdy bankomat ma swój limit, ale czasem jest on stosunkowo niski (np. w Indonezji to często tylko ok. 500zł). Jeżeli mamy kartę, która kwotowo rozlicza wypłaty z bankomatów, warto poszukać bankomatu z wysokim limitem, aby zminimalizować koszt procentowy. Znów Google służy pomocą.

PROWIZJA ZA PŁATNOŚĆ KARTĄ

W niektórych krajach, niektóre punkty mogą doliczyć dodatkową prowizję za płatność kartą – np. 1% albo 3%. Ma to miejsce raczej w krajach mniej rozwiniętych, gdzie tzw. opłata interchange jest duża (interchange to opłata pobierana przez Visę / MasterCard za umożliwienie płatności kartą w danym punkcie usługowym i handlowym). Przeważnie takiej opłaty nie ma – ale zależy to od kraju i miejsca. 

KWESTIE BEZPIECZEŃSTWA

Płatności kartami za granicą / w Internecie wiążą się z ryzykiem. Podobnie jak w Polsce, w niektórych krajach ryzyko jest pewnie nieco większe, w innych nieco mniejsze. Ja podszedłem do tematu tak, że ustawiłem niskie dzienne limity transakcji i nie rozmyślam za wiele na temat relatywnego bezpieczeństwa kraju – ale na pewno temat bezpieczeństwa transakcji w sieci i za granicą zasługują na głębszą analizę, niemniej nie jest to główny temat tego artykułu. Jest tylko jedna sprawa związana z płatnościami kartą za granicą, na którą chcę zwrócić Waszą szczególną uwagę. Jeżeli karta zostanie zablokowana, to konieczna może być rozmowa z konsultantem i np. autoryzacja kodem SMS-owym. Sprawdźcie, czy w kraju do którego jedziecie, działa roaming. Krajów bez roamingu jest bardzo mało (np. Birma / T-mobile), no ale istnieją. O ile do banku zawsze będziecie mogli zadzwonić ze Skypa czy lokalnego numeru, to bez roamingu kodu SMS-owego już nie otrzymacie (bank może też ew. chcieć oddzwaniać w celach weryfikacji transakcji). Nie chce tutaj straszyć na zapas – o ile poinformujecie bank o wizycie w egzotycznym kraju, to transakcje nie powinny być blokowane, ale zawsze może zdarzyć się wyjątek.

NIEKTÓRE HOTELE I WYPOŻYCZALNIE SAMOCHODÓW MOGĄ WYMAGAĆ DEPOZYTU

w postaci blokady na karcie kredytowej. Blokada taka jest po zakończeniu pobytu / wynajmu zdejmowana – niemniej takie zablokowanie środków i posiadanie karty kredytowej może być warunkiem koniecznym dla realizacji usługi (dotyczy również sytuacji w Polsce). Ja mam taką zasadę – że nawet jeżeli depozyt musi być gwarantowany kartą kredytową, to już za samą usługę płacę kartą debetową którą rozliczam wszystkie inne transakcje bieżące.

A może jednak gotówka?

Na szczęście niespodzianek w kwestii płacenia gotówką za granicą jest znacznie mniej. A do tego większość z nas intuicyjnie zna wady i zalety tej metody płacenia. Ja skupię się na oszacowaniu kosztów płacenia gotówką, które – tak, jak w przypadku kart – mogą być niskie lub wysokie, w zależności jak podejdziemy do tematu.

Gotówka: koszt od 0,1% do 6% (lub więcej)

Główne waluty możemy tanio kupić w kantorach internetowych. Spread w porównaniu z bankami jest niski i wynosi 0-2% – przyjmijmy, że nasz minimalny koszt to 0,1%, najczęściej ok. 0,2-0,5% (źródło: www.strefawalut.pl). Oznacza to, że na każdym EUR/USD/GBP tracimy tylko 1-2 grosze. Walutę musimy jednak potem fizycznie wypłacić. O tym, jak funkcjonują takie kantory, jak wpłacać i wypłacać pieniądze można napisać osobny i szczegółowy artykuł. Najważniejsze jest jednak to, że koszt zakupu waluty jest stosunkowo niski.

Waluty można też kupić w kantorach stacjonarnych. Przyjmijmy, że spread w kantorach stacjonarnych wynosi 2%. Nasz koszt to połowa spreadu 1%, choć są też i kantory o mniejszym spreadzie, ale także i większym. Oznacza to, że na każdym EUR/USD/GBP tracimy 3-4 grosze.

Jeżeli jedziemy do kraju, w którym zakupiona waluta jest używana (kraje strefy euro, USA, Wielka Brytania), zakup waluty w Polsce to nasz jedyny koszt. Jeżeli jednak jedziemy do kraju trzeciego, a EUR/USD to tylko waluta pośrednia – należy doliczyć kolejny 1% kosztu w kantorze za granicą, bo tam z kantoru internetowego nie skorzystamy. W Polsce można często kupić walutę kraju docelowego typu Czechy, Chorwacja, Norwegia czy Turcja, Egipt, Malezja, Tajlandia, Rosja, ale spread może być bardzo duży i wynieść 10 albo i więcej procent. Dlatego przed zakupem walut takich jak turecka lira, malezyjski ringit czy nawet rosyjski rubel – należy bardzo dokładnie sprawdzić oficjalne kursy walut.

Waluty można kupić też w bankach. W większości przypadków jest to zdecydowanie najgorsza możliwość. Jak wiemy, nawet dla walut głównych EUR/USD/GBP spread wynosi ponad 6%, czyli nasz koszt to ponad 3% – połowa spreadu. Choć co bank, to obyczaj i co waluta, to wartości mogą się nieco różnić. Są banki ze spreadem 10%, ale jest i taki ze spreadem 4,5%;

Podsumowując: koszt używania gotówki za granicą wynosi od 0,1% (kupno waluty w najtańszym kantorze internetowym, bezprowizyjne podjęcie, płatność bezpośrednio w zakupionej walucie) do 6% – kupno waluty EUR/USD w banku w Polsce i jej zamiana na walutę trzecią w banku w kraju docelowym.

Często występujące koszty szacuję na 0,3% (zakup waluty EUR/USD/GBP w kantorze internetowym) + ewentualnie 1% za zamianę tych walut na miejscu po przyjeździe na walutę lokalną. Jeżeli ktoś zastanawia się, czy za granicę brać euro czy dolary, nie mam na ten temat jednoznacznych danych. Intuicyjnie poza Europę wziąłbym raczej dolary, do Europy (poza strefę euro) raczej EUR, ale nie traktujcie tego jako wiążącej rekomendacji.

Gotówka: kwestie pozakosztowe

Oprócz kosztu zakupu / wymiany waluty sensu stricte musimy jeszcze uwzględnić następujące kwestie:

  • czas na kupno / podjęcie gotówki z banku lub na wizytę w kantorze w Polsce,
  • oszacowanie ile dokładnie potrzeba nam pieniędzy,
  • ryzyko zgubienia / zniszczenia / ukradzenia gotówki,
  • ryzyko wymiany za małej / za dużej ilości waluty i problem „zaplątanych” drobnych,
  • ryzyko natknięcia się na nieuczciwy kantor w kraju docelowym, który kupi USD/EUR po zaniżonym kursie,
  • czas na znalezienie kantoru / banku i zamianę naszych USD / EUR na walutę lokalną.

Zalety gotówki też istnieją:

  • nie czekają nas większe niespodzianki, gotówka jest powszechnie akceptowana,
  • z góry znamy koszt przewalutowań, który przeważnie nie jest wysoki,
  • zdaniem niektórych – łatwiej kontrolować wydatki, nie przekroczyć budżetów, choć dla mnie i zapewne dla innych Czytelników działa mechanizm odwrotny.

Co do gotówki mam żelazną zasadę: dla spokoju w głowie, na wypadek awarii bankomatu, blokady karty itd. – zawsze zabieram ze sobą 200 USD i 200 EUR, w nie najwyższych nominałach, nie zamierzając z nich nigdy skorzystać. Traktuję tę gotówkę tylko jako wentyl bezpieczeństwa. Jak do tej pory opcja przydawała mi się sporadycznie, w tym raz w Polsce. Po uszczupleniu stanu posiadania o np. 60 USD, jak najszybciej uzupełniam lukę, aby mieć spokojną głowę, że zawsze mam 200 USD/200 EUR na nieprzewidziane okoliczności. W każdym innym możliwym przypadku posługuję się kartą.

Podsumowanie i wnioski końcowe

W ramach podsumowania proponuję spojrzeć na kilka kont i kart, które powodują, że płatności w zagranicznych walutach są tanie.  To nie jest zamknięta lista, ale na razie proponuję spojrzeć na kilka wybranych kont i kart, które udało mi się zidentyfikować:

Pekao SA – Eurokonto Mobilne, karta MasterCard PLN

przewalutowanie na złotówki według kursu MasterCard, brak prowizji za przewalutowanie, bezpłatne wypłaty z 14 000 bankomatów UniCredit w Europie (m.in. Chorwacja, Turcja, Rosja, Włochy, Austria, Ukraina i inne kraje), wypłaty z pozostałych bankomatów zagranicą – 2%. Warunek bezpłatności karty – minimum 4 transakcje bezgotówkowe kartą na miesiąc. Karta idealna dla płatności bezgotówkowych dla wszystkich walut + bezpłatne bankomaty UniCredit + sensowna prowizja 2% za pozostałe bankomaty powodują, że uważam tę kartę za bardzo dobry wybór. Interesująca opcja – bank Pekao zaoferował niedawno tzw. kartę wielowalutową. Jeżeli mamy w banku rachunki w PLN/EUR/GBP/USD/CHF i mamy na nich środki, to podczas transakcji gotówkowych i bezgotówkowych w tych walutach, bank sam zidentyfikuje odpowiednią walutę i pobierze pieniądze z odpowiedniego rachunku. W przypadku transakcji w innej walucie środki rozliczą się z konta złotówkowego, po kursie MasterCard. Pomysł brzmi ciekawie, ale ja nie widzę dla siebie jego większego sensu skoro bank oferuje tak korzystne przewalutowania konta dotyczące konta PLN, po średnim koszcie 0,1%. Niemniej jest to ciekawa opcja i komuś może się przydać, ale radzę to dobrze przemyśleć. Tym bardziej, że komplikujemy sobie życie, a i prowadzenie rachunków walutowych kosztuje. Niskie koszty, a zasady są proste i przejrzyste.

– Bank Pocztowy – konto Zawsze Darmowe, karta Visa Debit PLN

przewalutowanie na złotówki według kursu Visa, brak prowizji za przewalutowanie, wypłaty z bankomatów zagranicą 1% (min. 5 zł) lub bezpłatnie w miesięcznym abonamencie za 5 zł. Ogromnym minusem karty jest to, że wg strony internetowej banku nie można nią płacić w Internecie. Niemniej do wypłat z bankomatów i transakcjach w sklepach jest to bardzo dobre rozwiązanie. Warunek bezpłatności – transakcje bezgotówkowe minimum 300 zł / miesiąc.

– Getin Bank: konto UP, karta Visa Debit PLN

przewalutowanie na złotówki według kursu Visa, brak prowizji za przewalutowanie, wypłaty z bankomatów zagranicą 4,5% (czyli bardzo dużo). Niemniej karta jest idealna do płatności bezgotówkowych – jeżeli jedziemy do kraju, w którym transakcje kartowe to norma, to koszt używania karty będzie minimalny. W tym roku w wakacje Getin miał promocję: wypłaty na świecie były za „prawdziwe 0%”. Warunek bezpłatności karty – transakcje bezgotówkowe minimum 300 zł / miesiąc.

Raiffeisen Polbank – konto walutowe, karta Mastercard EUR

przewalutowania na euro według kursu MasterCard, brak prowizji za przewalutowanie, wypłaty zagranicą 2 EUR niezależnie od kraju, waluty. Karta idealna do wszystkich płatności bezgotówkowych w jakichkolwiek walutach (oprócz złotówek). Niestety, karta bezwarunkowo kosztuje 10 EUR / rok.

Kantor Walutowy Alior Bank – karta walutowa USD

przewalutowania na USD według kursu MasterCard dla większości walut, brak prowizji za przewalutowanie, pierwsza wypłata gotówki z bankomatu bezpłatna, kolejne – 9 zł. Karta idealna do płatności bezgotówkowych i wypłat z bankomatów dla wszystkich walut oprócz PLN/EUR/GBP (wtedy następują horrendalne przewalutowania 15%). Warunek bezpłatności: minimum 1 transakcja w ciągu pierwszego półrocza używania karty.

– T-mobile Usługi Bankowe: karta walutowa USD

przewalutowania na USD według kursu MasterCard dla większości walut, brak prowizji za przewalutowanie, wypłaty z bankomatów zagranicą 0 zł. Karta idealna do płatności bezgotówkowych i wypłat z bankomatów dla wszystkich walut oprócz PLN/EUR/GBP (wtedy następują horrendalne przewalutowania 15%). Wydanie karty kosztuje 10 zł, ale używanie jest bezpłatne.

Najlepsza karta do płatności za granicą?

Jeżeli ktoś chciałby wiedzieć, jakie podejście stosuję ja, proszę bardzo, oto garść porad. Oczywiście jak to zwykle czyni Marcin Iwuć – zachęcam do krytycznej analizy własnych potrzeb i wyciągania wniosków samodzielnie:

  • konto / karta podstawowe do płatności zagranicznych: Pekao / Eurokonto mobilne, MasterCard,
  • konto / karta dodatkowa do płatności zagranicznych: Raiffaisen Polbank, konto walutowe EUR, MasterCard – traktuję to jako wentyl bezpieczeństwa dla konta podstawowego (np. zgubienie lub blokada karty, prace konserwacyjne w systemie Pekao, odrzucenie transakcji); posługuję się nią też przy wypłatach z bankomatów w miejscach, gdzie wypłata z bankomatu kartą Pekao wiązałaby się z prowizją większą niż 10 zł,
  • najczęściej płacę kartami bezgotówkowo, ale w krajach egzotycznych najczęściej wypłacam pieniądze z bankomatu,
  • przed przyjazdem do nowego kraju sprawdzam w Google, jakie są zasady wypłat z bankomatów, żeby wybrać bankomaty bezprowizyjne oraz takie z dużym limitem pojedynczej transakcji,
  • nigdy nie korzystam z DCC,
  • zawsze płacę w walucie domyślnej dla danej transakcji,
  • zawsze informuje banki o wyjeździe do nietypowych krajów,
  • zawsze mam ze sobą 200 EUR / 200 USD oraz kartę kredytową na wszelki wypadek, z których nie zamierzam korzystać.

Średnioroczny koszt powyższego zestawu to ok. 0,6%, czyli przyjemne uczucie, że nie przepłacam oraz – bardzo ważne – ogromna oszczędność czasu. Nie muszę kupować walut, zasilać rachunków, pamiętać o różnych regułach dla różnych krajów i walut, szacować kwot, sprawdzać kursów. Pisałem na początku, że jestem orędownikiem prostoty 🙂

Ile kosztuje płacenie kartą w wybranych krajach? – wyliczenia

I już na sam koniec. Koszty wakacji w kilku wybranych krajach: Włochy, Egipt, Kenia, USA, Chorwacja przy użyciu kart godnych polecenia oraz gotówki. Oto założenia:

  • na wakacjach wydajemy równowartość 4 000 zł, w walutach lokalnych; 2 000 zł wydajemy płacąc bezgotówkowo, 2 x 1 000 zł wypłacamy w bankomatach;
  • dla kart MasterCard koszt przewalutowań to 0,1%, a dla Visy 0,5%
  • koszt zakupu waluty w kantorze internetowym to 0,3% dla USD/EUR, dodatkowo koszt wymiany w kantorze zagranicą to 1% w Kenii, Egipcie i Chorwacji;
  • zakładam, że spełniamy warunki bezpłatności kart / kont jeżeli to możliwe, a jeżeli nie – to doliczam do kosztów transakcyjnych miesięczny koszt użytkowania; wypłacamy w bankomatach bezprowizyjnych.

Kliknij, aby powiększyć:

jak placic za granica - Ile kosztuje płacenie kartą w wybranych krajach? - wyliczenia
Ile kosztuje płacenie kartą w wybranych krajach? – wyliczenia (kliknij, aby powiększyć).

Na zakończenie

Jak widać nie taki diabeł straszny jak go malują. Przy odpowiednim wyborze karty, za zagraniczne wydatki zapłacimy zdecydowanie poniżej 1% kosztów transakcyjnych, często 0,1-0,4% – a dotyczy to również kart złotówkowych. Nie jest to pełny przegląd dobrych kart i pamiętajcie, że ja oceniałem tylko koszty transakcji zagranicznych. Nie zajmowałem się tym, czy infolinia jest przyjazna a strona internetowa intuicyjna. Dokopanie się w regulaminach wszystkich banków szczegółów rozliczania transakcji zagranicznych jest dość trudne. Tym bardziej, że banki zmieniają zasady czasem na lepsze, czasem na gorsze – sytuacja jest dynamiczna. Jeżeli ktoś zna ciekawą i tanią kartę – bardzo proszę o komentarze. Taka informacja bardzo przyda się innym Czytelnikom!

Kryteria atrakcyjności kart są już, mam nadzieję, jasne. Może dzięki blogowi Marcina Iwucia stworzymy wspólnie kompleksowy katalog najlepszych kart i kont dla zagranicznych podróży i płatności walutowych? Ja na pewno podjąłbym się chętnie skompilowania tych komentarzy. A potem taką listę można byłoby w bardzo prostej formie polecać innym. Byłoby pięknie! 🙂

Tymczasem dziękuję za uwagę i życzę udanych podróży!

P.S. Ten artykuł warto sobie zachować, dlatego możecie go sobie pobrać w osobnym pliku:
-> Pobierz artykuł w .pdf